Tafel no. 11

Deze tafel is gemaakt van hout wat al eens iets anders was. De benaming afvalhout vind ik meer passen bij pallets waar plantenbakken van gemaakt worden. Een collega zei eens tegen mij dat ik minderwaardig hout gebruik maar dat is zeker niet het geval want in de landen waar goederen verscheept worden naar hier, gebruiken ze elke houtsoort die voorhanden is dus ook de hele zeldzame en dure. De kunst is voor mij om de goede houtsoorten er uit te halen en die te gebruiken. Vaak ligt het hout buiten als ik het ophaal of het is van zichzelf nog niet droog dus het moet eerst een jaartje liggen in mijn werkplaats.
Tafel nummer 11 heb ik opgebouwd uit 3 delen. Dit heeft met de afwerking te maken. Een afwerking met olie is mooi maar kleurt het hout altijd gelig en dat wil ik niet bij witte of lichte houtsoorten. Voordeel van afwerken met olie is dat de vezel van het hout niet omhoog komt als je de olie aanbrengt.
De afmetingen: Breed 78 cm, lang 188 cm, hoog 79,5 cm.




De omlijsting van de tafel, dus de rand en de steunlat daaronder heb ik afgewerkt met olie. Dit is een complex deel wat moeilijk na te schuren is en de houtsoorten (tafelrand is van Garapa, steunlat is van Angelim Amargosso en een houtsoort die ik niet ken) zijn al wat gelig van zichzelf. De olie versterkt dan de gloed die in het hout zit.



De poten zijn van beuken. Beuken is van zichzelf vrij licht van kleur en met olie wordt het vlekkerig donker. Niet mooi en daarom zijn de poten afgewerkt met een watergedragen vloerlak. Deze vloerlak kleurt het hout niet. Wit of licht hout blijft dus wit of licht. Nadeel van watergedragen lakken is dat het hout gaat vezelen. De poten heb ik daarom behandeld vóórdat ze in de tafel gemonteerd werden en toen waren ze nog makkelijk na te schuren. Er zitten 3 lagen lak op.




Voor de panelen die het tafelblad vormen geldt hetzelfde als voor de poten. Deze zijn behandeld met watergedragen vloerlak en gingen dus vezelen. Ook deze panelen zijn eerst behandeld en geschuurd en opnieuw behandeld en toen pas in de omlijsting gezet.


Nu iets over het hout zelf.
De poten zijn van beuken. Dit was onbewerkt en toen ik het binnenkreeg waren het een soort hele zware pallets waar staalcoils op gelegen hadden. Deze coils waren bestemd voor een fabriek in Helmond die er plaatwerk voor auto's van maakt. De coils komen ws uit Duitsland en dat kan ook wel kloppen want dat is een land waar beuken ruim voorhanden is. Voor het maken van die pallets gebruiken ze altijd beuken waar iets mee is want het hele goede beuken gaat naar de meubelindustrie. In het beuken van de coils, wat ik dus gebruikt heb zit soms slaap (een tekening die bestaat uit zwarte lijnen). Slaap is niets anders dan een schimmel die begonnen is met het opeten van het hout. Voor de sterkte maakt het niets uit, het hout is nog even sterk. Het opeten (lees verrotten) van beuken gaat in ongeveer 7 stappen en iedere volgende schimmel kleurt het hout weer anders. Aan het eind van die 7 stappen is het hout veranderd in molm. Slaap is de eerste stap. Ook zitten er poten bij met hele grote noesten, soms zit er een stuk beuken bij waar niets aan mankeert en soms zit er een stuk beuken bij wat helemaal geen beuken is maar essen of haagbeuk. Het maakt de mensen die de pallets maken niet veel uit als het maar sterk is.